Ruh sağlığı çok önemlidir. İşlevselliğiniz ruh sağlığınız ile doğrudan ilgilidir. Ruh sağlığınız bozuk ise işlevselliğiniz de bozuk olur. İyi bir anne-baba, iyi bir arkadaş olmak konularında ruh sağlığı çok önemlidir. Tabi çocuğun yaratılıştan gelen karakter ve özellikleri de önemli yer tutar. İyi bir anne baba olabilirsiniz… Ancak çocuğunuz laf anlamaz, çok aşırı hareketli bir çocuk olabilir. Çocukluk döneminde çocukla konuşmak gerekir. Ne kadar çok konuşulursa o kadar hızlı anlamayı öğrenir. Bakımları ve beslenmeleri ile de ilgilenmek gerekir.  Ancak en önemlisi, çocukluk döneminde çocuğu sevmek ve sık sık kucaklamak... Genç, ergenlik döneminde arkadaşı ön planda olur.  Artık anne-baba geri plandadır. Bu dönemde dışarıya, arkadaşlara özenti çok olur.  Madde bağımlılığı, şiddet gibi kötü alışkanlıklar olabilir. Kötü söz söylemek de bir baskıdır. Çocukları eğitirken ödüllendirmek ve pozitif tepkiler vermek gerekir. Şiddet ve sözlü baskının bir faydası olmaz. Bunlar sorunu çözmez.

Çocuğunuzla göz temasında bulunmaktan kaçınmayın. Gözle temas kurun, onun seviyesine inin. Çocuk nedenini kavrayamadığı bir işi asla yapmaz. Odasını neden toplaması gerektiğini ona anlatılmadıkça bu işi yapmaz. Ona bu işleri neden yapması gerektiğini anlatın. Asla usanmayın. Baskı ve korkuyla eğitim olmaz. Anne-baba çocuğuyla iyi iletişim kurabilir. Ancak arkadaş olamaz.  Çocuğa anne-baba olduğunuzu hissettirin. Ondan daha iyi bildiğinizi gösterin, ancak baskı şiddet olmadan… Ona karışabileceğinizi söyleyin. Çocuğunuz ile ilgili çok sorunlarınız olabilir. Bunun için şikâyet edip ağlamak yerine problem çözme yollarını deneyin. Bakış açınız bu olmalı. Asla suçlamadan, yargılamanda, kınamadan yapın. Yanlış davranışlarını gördüğünüzde endişelendiğinizi korktuğunuzu söyleyin. Eve geç geldiğinde görmezlikten gelmeyin. Ancak suçlama ve yargılama ile değil, korktuğunuzu çocuğa hissettirin.

Sen dilini değil ben dilini kullanın. Çocuğunuz ne kadar problemli olursa olsun asla iletişiminizi bozmayın. Çünkü o sizin çocuğunuz. Sonra onu tamamen kaybedebilirsiniz. Çocuğa asla hakaret ederek, itip-kakarak, aşağılayarak ya da ihmal ederek cezalandırmayın. Her anne-baba çocuğu sever ama bunu göstermeyi bilemez. Disiplin, karşılıksız sevgi ile birlikte çocuğunuza görev bilincini verin. Disiplin demek, otorite, şiddet, hapsetmek demek değildir. Ergenlik çağın çağındaki çocuklarınız vücutça yetişkin olabilir. Ancak aklı yetişkin değildir. Tahammüllü olmak için gayret edin. Çocukla açık ve net iletişim kurun. Anne-baba birlikte kararlar vermek zorundadırlar. Farklı kararlar çocuğu yanlış eğitmenize sebep olur. Konuşmak, konuşmak, konuşmak… Hep konuşmak. Kardeş çatışmalarında asla aralarına girmeyin. Ta ki birbirlerine zarar verirlerse o zaman ayrı odalara alın. Ama hâkim konumunda olmayın. Çocuk küfrederse şiddetle değil, harçlığından keserek veya odayı temizlemesini söyleyerek cezalandırın. Çocuk size bağırırsa onunla konuşmayacağınızı söyleyin. Ta ki üslubunu düzeltinceye kadar… Televizyonu mutlaka sınırlı tutun. Televizyon pasif eğitimdir. Hâlbuki hareket hâlinde iken olan eğitim daha etkilidir.“Ödevini yap, odanı topla, sonra yarım saat televizyon seyredebilirsin!” diyebilirsiniz. “Sen böylesin, şöylesin!” diye onu yargılamayın. Ama davranışını yargılayın. Örnek: “Bu davranışın çok çirkin” doğrusu, “Sen ne biçim çocuksun?” yanlış…